Dankjewel
Dankjewel allemaal, gewoon iedereen bedankt dat jullie 2008 tot zo een mooi jaar maakten .
Ik heb genoten van de warmte, de giften, de omhulling die ik heb ervaren.
Ik ben dolblij met alles wat ik leerde, de inzichten die ik verwierf.
Dankjewel voor alle aandacht , voor alle liefde.
Sterkte allemaal , voor wei het nodig heeft , voor hen die verloren:
Als je echt de ziel van de dood wilt kennen, open je hart dan voor het leven
Want leven en dood is een, zoals de rivier en de zee ook een zijn.
Ik zal mijn kaarsen ook in 2009 voor jullie branden.
Ik zag jullie tranen in 2008, in 2009 zal dat niet anders zijn.
Voor 2009 wens ik iedereen vrede in het hart en kracht om te doen wat nodig is .
Ik wens jullie creativiteit , veel energie , liefde en licht .
Ik wens jullie ook de ontdekking van het plezier en geluk dat vergeven brengt .
Nog een paar uurtjes , dan knallen we 2008 gedag en omhelzen we 2009 .
tot in 2009 ;-)
woensdag, december 31, 2008
dinsdag, december 30, 2008
waar is best van baal
De laatste jaren gaat met enige regelmaat een PC waar ik mee werk naar de eeuwige jachtvelden .
Dat is lastig, irritant, vervelend, noem maar op.
Maar vooral ook slecht voor mijn contacten , ik zal wel een mutsje zijn , maar adressen, nummers, afspraken, klantenlijsten , cliënten rapporten , alles zit in mijn PC .
Het kost DH steeds uren om alle info weer uit zo en gecrashed systeem te halen en soms lukt dat niet ;((
Nu dacht ik dat dus te hebben opgelost door een NIEUWE PC te kopen afgelopen zomer , geen tweedehandsje geen krijgertje nee, een NIEUWE, iedere twee weken netjes back uppen en er zou niets mis moeten kunnen gaan.
Nou was ik met back uppen wat slordig ( ik had tenslotte een nieuwe PC he ) , tijdens de crash zaten er dus allemaal zaken in die ik echt niet kwijt wilde zoals adressen van klanten en van mensen die ik graag een decembergift zou sturen ;((((( of gewoon een kaartje. Gebackupped had ik zowaar in de voorlaatste week van november nog.....en toch mis ik veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel adressen , veel afspraken en prutst DH al uren aan het gecrashte gebeuren om al die dingen weer boven water te frutten.
Zonde van de tijd, zonde van de centen en zonde van de energie.
Ik bedacht me vandaag zomaar dat ik daar best van baal en iets zoek om dit te voorkomen , tips zijn welkom ;-) ( en nee iedere dag backuppen , dat is iets wat niet gaat lukken denk ik , daar ben ik niet gedisciplineerd genoeg voor ;( )
Dat is lastig, irritant, vervelend, noem maar op.
Maar vooral ook slecht voor mijn contacten , ik zal wel een mutsje zijn , maar adressen, nummers, afspraken, klantenlijsten , cliënten rapporten , alles zit in mijn PC .
Het kost DH steeds uren om alle info weer uit zo en gecrashed systeem te halen en soms lukt dat niet ;((
Nu dacht ik dat dus te hebben opgelost door een NIEUWE PC te kopen afgelopen zomer , geen tweedehandsje geen krijgertje nee, een NIEUWE, iedere twee weken netjes back uppen en er zou niets mis moeten kunnen gaan.
Nou was ik met back uppen wat slordig ( ik had tenslotte een nieuwe PC he ) , tijdens de crash zaten er dus allemaal zaken in die ik echt niet kwijt wilde zoals adressen van klanten en van mensen die ik graag een decembergift zou sturen ;((((( of gewoon een kaartje. Gebackupped had ik zowaar in de voorlaatste week van november nog.....en toch mis ik veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel adressen , veel afspraken en prutst DH al uren aan het gecrashte gebeuren om al die dingen weer boven water te frutten.
Zonde van de tijd, zonde van de centen en zonde van de energie.
Ik bedacht me vandaag zomaar dat ik daar best van baal en iets zoek om dit te voorkomen , tips zijn welkom ;-) ( en nee iedere dag backuppen , dat is iets wat niet gaat lukken denk ik , daar ben ik niet gedisciplineerd genoeg voor ;( )
maandag, december 29, 2008
druk ;-)
Haha we hebben vakantie , maar we hebben het druk , druk vooral met plezier maken
Gisteren zijn we naar de klimduin geweest , eerst heerlijk lopen door het bos en daarna dollen in het zand .
De kids hebben ook heerlijk chocola gedronken met slagroom ;)), een heerlijke dag . Vandaag zijn de meiden gaan zwemmen ( BRRR ) , ik heb lekker gechilled, Rens was bij een vriend en Ton studeerde ( morgen heeft ie examen, what a day) )
We genieten van uitslapen en films kijken , we genieten vooral van het relaxte van echt helemaal niets hoeven HEEEEEEEEERLIJK, zo zou ik 500 kunnen worden , gewoon lekker samen zijn en meer niet .
zondag, december 28, 2008
kerst 2008 was fijn ;-)
Heerlijk was het , kerst 2008 , de 24e hadden we een heel fijn feest bij een vriendin , de 25e gingen we naar oma , alle andere ooms tantes neefjes en nichten waren daar ook en de 26e waren we thuis .
Het was op en top gezellig , er waren wat zieke kinders , maar dat drukte de pret niet ;).
Bij oma heerlijk gegourmet, thuis lekker kip met aardappeltjes en appelmoes , en daarna lekker tot diep in de nacht met de oudste twee Catan gespeeld.
Gezellig , gisteren de fruit en broodvoorraad aangevuld terwijl DH zijn examen van dinsdag a.s. voorbereid.
Verder lekker met de kinderen gespeeld en getutterd , Noa was nog wat hangerig , maar de rest genoot van de ijzige vrieskou . Wie weet kunnen we morgen schaatsen , vanmiddag echter nog niet , we gaan strakjes naar een vuurfeest in het bos , eerst lekker wandelen, dan aanschuiven bij het vuur en verhalen luisteren en dan lekker weer naar huis , ik heb er zin in , het weer werkt helemaal mee ;-)
Prachtig stil , verstild , zonnig , mooi ...........
Kerst 2008 was ook zo goed als PC loos , ik weet niet wat dat is , ik en PC 's maar ze gaan altijd kapoerum en vaak op cruciale momenten , als ik met een deadline zit e.d , dat was ik allemaal erg zat en kocht daarom van een schenking afgelopen zomer een nieuwe PC , er vanuit gaande dat die toestanden dan tot het verleden zouden behoren.
Was het eerder in de tijd steeds iets hardware matigs wat crashte , dit keer keer stortte XP in.
Terug naar de winkel en die hadden ( raar maar waar ) deze klacht regelmatig .
Nu werk ik privé toch al helemaal niet met windows dingen , enkel mijn software voor diverse machines wil niet onder linux draaien en daar gaan we verandering in proberen te brengen.
DH is er mee bezig en wie weet kan ik ergens komende week gewoon met mijn spullen verder zonder microsoft ;-)
Dat zou fijn zijn.
Verder houdt de vraag wat de kosmische boodschap van steeds die kapotte PC 's is , best leuk om over nat te denken .....
Als ik er uit ben lees je het hier .
Voor nu , op naar het bos...................
zondag, december 21, 2008
happy ------------ midwinter-------------- vierde advent
We zijn happy , het is vakantie , we hebben gepoetst en zijn aan het ruimen , er mag zoveel weg ;) en veel daarvan gaat naar MP , dan houden we er nog een kerst-extraatje aan over ;-)
Ik heb veel last van mijn schouder , maar wel minder dan een week terug .
Het gaat dus echt vooruit;-)
Vandaag vieren we midwinter , het is tenslotte 21 december ;) en morgen kunnen we hopelijk naar het bos . Vandaag ontbraken de middelen om de dieseltank te vullen met wat brandstof , dat is morgen vast anders .
Midwinter , het mooiste decemberfeest , voor mij dan .
De dag van de langste nacht en de kortste dag. We vieren de wedergeboorte van het licht, de zon, het feit dat vanaf deze dag de dagen weer zullen gaan lengen.Het is een feest van vrede. Van de overwinning van duister op licht. Een strijd tussen koning Eik (Licht) en koning Hulst (duisternis), waarbij de Eikenkoning wint. Het is de tijd van inspiratie, vooruitblikken en uitgelatenheid. Het valt overigens altijd maar een paar dagen voor het Christelijke kerstfeest.
de kleuren die er voor mij bij horen zijn warm-rood, bordeaux , ook meteen de kleuren van de vierde advent die dit jaar zomaar op midwinter valt
We versieren het huis hulst, klimop en maretak we zijn vroeg opgestaan om het eerste licht van de zon te begroeten, we steken vanavond een vuur aan met daarin
een blok eikenhout
We eten wintervast voedsel (het is immers midden in de winter), gedroogde peulvruchten en wintergroenten ( wortels , aardperen en appelmoes )
Wij drinken er wat "gluhwein" bij ( druivensap met sinaasappelsap en kaneel en kruidnagel , warm ;-)
En om de vierde advent ook te vieren zeggen de kinderen het versje op :
Vierde kaars, nu jij ook schijnt,
zien we hoe de nacht verdwijnt.
Want jouw vlam is ons een teken,
dat de vrede aan gaat breken.
Het thema van de vierde advent past zo mooi bij ons midwinterfeest
Draagkracht, kracht om te dragen wat je te dragen krijgt , de kleuren van deze advent gaan van paars naar wit........ het midwinterfeest is een feest wat ik vier in wit ;).
Schenk mij de kalmte om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
moed om te veranderen wat ik kan veranderen,
en wijsheid om verschil tussen deze twee te zien
donderdag, december 18, 2008
ridders in mijn haar
Na ons heerlijk badritueel zopas , mocht Heller mijn haren doen . Dat vind ie helemaal leuk en ik geniet van zijn friemelende handjes in mijn haren.
Ik zit lekker en lees , terwijl hij uitgebreid prutselt en nee ik lette niet echt op wat er allemaal gebeurde. en nu hangt er dus een half playmobile kasteel in mijn haar , dwz de accessoires ervan , zwaardjes en ridders en andere frut, veel was er zo weer uit te priegelen , echter twee ridders en hun wapenarsenaal zitten vast , vaster dan vast ;-)
Het ziet er vast heel mallotig uit , maar ze moeten er maar even blijven zitten , tot er iemand thuis komt die met wat geduld ook deze mannen wil bevrijden ..........
Ik zit lekker en lees , terwijl hij uitgebreid prutselt en nee ik lette niet echt op wat er allemaal gebeurde. en nu hangt er dus een half playmobile kasteel in mijn haar , dwz de accessoires ervan , zwaardjes en ridders en andere frut, veel was er zo weer uit te priegelen , echter twee ridders en hun wapenarsenaal zitten vast , vaster dan vast ;-)
Het ziet er vast heel mallotig uit , maar ze moeten er maar even blijven zitten , tot er iemand thuis komt die met wat geduld ook deze mannen wil bevrijden ..........
Genieten
Deze week staat toch echt wel in het teken van genieten .
Dinsdag avond al genoot ik van het kerstconcert van de muziekschool waar ook twee van mijn heerlijke dames aan mee mochten doen .
Gisteren het prachtige kerstspelletje in Noa haar klas en strakjes het kerstspel van de docenten voor de kinderen en hun ouders , ik heb er reuze zin in .
Zopas echter was het ook echt genieten , samen met mijn kleine man in bad . Wat is het toch mooi de wereld door zijn ogen te ervaren, te zien wat hij ziet en te genieten van wat hij zo mooi vindt.
Ook afdrogen is een feestje, hij doet mijn rug, ik de zijne , mijn grote rug is natuurlijk veel meer werk dan zijn kleine , dus smeer ik hem daarna in met lekkere olie ;-)
Hij geniet daar zo van en ik ook ..........
woensdag, december 17, 2008
volle dag ;)
Up tempo moest ik door de dag heen , up tempo is echter haar onmogelijke als je een forse ontsteking in je schouder-gebied hebt.
Toch was het even niet anders.
In de ochtend, meteen bij het aanvangen van de schooldag, had Noa haar klas een kerststukje , geweldig leuk , ik raak er nog steeds ontroerd van , al die toch nog niet zo heel grote kindjes van 7 en 8 jaar vol vuur hun ding zien doen , PRACHTIG.
Daarna met wat geld wat ik iets daarvoor ontvangen had van iemand die nog wat bij mij had uitstaan richting de winkel gespoed om wat brood en beleg te halen.
Door allerlei mensen die mij niet konden betalen de laatste weken en wat onvoorziene uitgaven aan onze kant was er een lege, meer dan lege bodem in mijn knip en zo kwam het dat er gewoon geen brood , geen melk enz was in huis ( en dat is echt een zeldzaamheid , want dat is basis en het eerste wat ik koop ;(( )
Gelukkig kwam het allemaal weer goed , maar het was wel even een extra klusje, daarna snel naar huis om samen met Heller en Merel in de keuken aan de slag te gaan.
Merel had last van haar buik , maar kon wel in pannen roeren gelukkig , ik gaf met mijn arm keurig rustend op tafel aanwijzingen ;-) en alles slaagde prima.
Na dat keukenwerkje was het alweer tijd om de meiden van school te halen en de kookkunsten in te leveren.
De middag stond in het teken van cakes en knutselen en een fysio die langs kwam om mijn schouder eens goed te "masseren"
Oeffffffff gromde ik meerdere malen , maar het heeft wel wat vermindering van pijn gebracht.
Na wat schrappen van afspraken in de agenda ben ik toen maar op de bank gaan zit/liggen , ik voelde toen pas goed hoeveel energie die schouder kost . Voelend op het geheel is het allemaal zo logisch , mijn december-kwaal van jaren steeds weer verteld wat ik eigenlijk al weet , ik draag te veel, de hele wereld hangt op mijn schouders bij wijze van spreken.
Mooi punt om toch eens beter naar te kijken , want steeds denk ik dat ik al veel "kwijt" ben geraakt, maar er komen ook steeds weer dingen bij.
Dingen die ik leuk vind, die ik zelf toelaat, daar heb ik niet zo een last van, maar die andere dingen, die gewoon bij het leven horen , maar niet altijd maar zo soepel gaan, die soms als je ze werkelijk ziet voor wat ze zijn , maar heel klein zijn , die kunnen soms erg zwaar wegen en me belemmeren in mijn zijn.
Mooi om daar mee aan de slag te gaan.
Na het diner lekker met zoonlief Chocolate gaan kijken , toch echt een van mijn favoriete films , heerlijk............
Toch was het even niet anders.
In de ochtend, meteen bij het aanvangen van de schooldag, had Noa haar klas een kerststukje , geweldig leuk , ik raak er nog steeds ontroerd van , al die toch nog niet zo heel grote kindjes van 7 en 8 jaar vol vuur hun ding zien doen , PRACHTIG.
Daarna met wat geld wat ik iets daarvoor ontvangen had van iemand die nog wat bij mij had uitstaan richting de winkel gespoed om wat brood en beleg te halen.
Door allerlei mensen die mij niet konden betalen de laatste weken en wat onvoorziene uitgaven aan onze kant was er een lege, meer dan lege bodem in mijn knip en zo kwam het dat er gewoon geen brood , geen melk enz was in huis ( en dat is echt een zeldzaamheid , want dat is basis en het eerste wat ik koop ;(( )
Gelukkig kwam het allemaal weer goed , maar het was wel even een extra klusje, daarna snel naar huis om samen met Heller en Merel in de keuken aan de slag te gaan.
Merel had last van haar buik , maar kon wel in pannen roeren gelukkig , ik gaf met mijn arm keurig rustend op tafel aanwijzingen ;-) en alles slaagde prima.
Na dat keukenwerkje was het alweer tijd om de meiden van school te halen en de kookkunsten in te leveren.
De middag stond in het teken van cakes en knutselen en een fysio die langs kwam om mijn schouder eens goed te "masseren"
Oeffffffff gromde ik meerdere malen , maar het heeft wel wat vermindering van pijn gebracht.
Na wat schrappen van afspraken in de agenda ben ik toen maar op de bank gaan zit/liggen , ik voelde toen pas goed hoeveel energie die schouder kost . Voelend op het geheel is het allemaal zo logisch , mijn december-kwaal van jaren steeds weer verteld wat ik eigenlijk al weet , ik draag te veel, de hele wereld hangt op mijn schouders bij wijze van spreken.
Mooi punt om toch eens beter naar te kijken , want steeds denk ik dat ik al veel "kwijt" ben geraakt, maar er komen ook steeds weer dingen bij.
Dingen die ik leuk vind, die ik zelf toelaat, daar heb ik niet zo een last van, maar die andere dingen, die gewoon bij het leven horen , maar niet altijd maar zo soepel gaan, die soms als je ze werkelijk ziet voor wat ze zijn , maar heel klein zijn , die kunnen soms erg zwaar wegen en me belemmeren in mijn zijn.
Mooi om daar mee aan de slag te gaan.
Na het diner lekker met zoonlief Chocolate gaan kijken , toch echt een van mijn favoriete films , heerlijk............
dinsdag, december 16, 2008
het maakt het verschil
Gisteren werd ik door de post verrast , een aantal medemoeders hadden iets moois aan mij gestuurd , iets liefs . Het kwam op een moment dat ik het goed gebruiken kon .
Tranen prikten al de hele morgen achter mijn ogen om een totaal van akeligheden de laatste paar weken.
Naast het verdriet om mensen die dood gingen, erg ziek werden of zelf veel verdriet hadden waarin ik in mee-leef ,kwam er de akelige pijn in mijn schouder bij , en het feit dat onze reserves ( die heel minimaal waren ) gewoon op zijn doordat er een kleine reparatie aan de auto moest worden uitgevoerd , daarnaast de kleine extraatjes aan iets voor derden , wat jarige kids enz en ik zie enkel nog maar een bodem in mijn portemonnee .
Dat was gisteren even teveel ;( , het lieve pakje kwam dus op een meer dan goed moment, dat soort kleine verrassinkjes maken het verschil en daardoor komt mijn december gevoel weer wat terug .
maandag, december 15, 2008
au ;((
Au au au au au , het doet gewoon pijn en geloof me ik ben heel wat gewend als het om pijn draait. Maar dit is echt niet leuk meer .
Vandaag werd het alsmaar erger , de acupuncturist had ik er bijna voor afgebeld.
Die heeft wat verlichting gebracht , als extraatje want daar kom ik nooit voor ;), maar hij zag ook dat mijn rechterschouder ontzettend opgezwollen is en warm en nam waar dat ik koorts had , hoogst waarschijnlijk van de ontsteking daar.
Gelukkig heb ik vanavond helemaal niets ;) en ga ik lekker aan tafel met een spelletje en een kind ;-) en dan vroeg naar ben zo .
Vandaag werd het alsmaar erger , de acupuncturist had ik er bijna voor afgebeld.
Die heeft wat verlichting gebracht , als extraatje want daar kom ik nooit voor ;), maar hij zag ook dat mijn rechterschouder ontzettend opgezwollen is en warm en nam waar dat ik koorts had , hoogst waarschijnlijk van de ontsteking daar.
Gelukkig heb ik vanavond helemaal niets ;) en ga ik lekker aan tafel met een spelletje en een kind ;-) en dan vroeg naar ben zo .
decemberdingen
Het was een lekker weekend ;-), een uitrust weekend waarin ik mega-veel heb gedaan ;-), lekker.
Andere dingen dan gebruikelijk, arm rechts wil niets, stop dat zeg ik verkeerd, schouder rechts wil niets.
Ook de fysio wil nu dat ie even helemaal niets doet en dat is nieuw, meestal wil die toch beweging houden , maar de ontsteking is nu zo heftig dat ie even in een mitella mag.
Dus heb ik lekker uitgezocht en geordend en geruimd, ofwel, voor me laten ruimen ;-)
En nu is de week van de vieringen, op school en thuis vast de voorbereidingen .
Gezellig, dat wel, mijn gedachten dwalen echter ook af en toe af, naar die mensen met nog rauw verdriet, ik steek mijn kaarsen voor hen aan.
Gisteren hebben Nina en Noa bergen kaarten gemaakt, allemaal voor hun klasgenootjes op school en voor buren en kennissen, zo gaaf, vooral Nina was erg ijverig , ik geloof dat ze wel 40 kaarten heeft gemaakt.
Heller knutselde heerlijk mee, dat is ook al zo een creabeestje ;), ik heb geprobeerd verder te breien aan mijn kniekousen , maar dat is toch ook erg lastig met een zeer pijnlijke schouder , die gaan niet af komen voor de kerst denk ik zo , helaas .......
Gelukkig hoef ik maar een dagdeel te "werken" deze week, verder enkel de acupuncturist, geen cliënten, enkel vieringen nog, heerlijk en dan vakantie.
Twee weken lekker samenzijn, zelfs DH heeft vrij, ik hoop op veel strand en veel bos , lekker wandelen, ontspannen en genieten, loslaten en samen zijn.
Andere dingen dan gebruikelijk, arm rechts wil niets, stop dat zeg ik verkeerd, schouder rechts wil niets.
Ook de fysio wil nu dat ie even helemaal niets doet en dat is nieuw, meestal wil die toch beweging houden , maar de ontsteking is nu zo heftig dat ie even in een mitella mag.
Dus heb ik lekker uitgezocht en geordend en geruimd, ofwel, voor me laten ruimen ;-)
En nu is de week van de vieringen, op school en thuis vast de voorbereidingen .
Gezellig, dat wel, mijn gedachten dwalen echter ook af en toe af, naar die mensen met nog rauw verdriet, ik steek mijn kaarsen voor hen aan.
Gisteren hebben Nina en Noa bergen kaarten gemaakt, allemaal voor hun klasgenootjes op school en voor buren en kennissen, zo gaaf, vooral Nina was erg ijverig , ik geloof dat ze wel 40 kaarten heeft gemaakt.
Heller knutselde heerlijk mee, dat is ook al zo een creabeestje ;), ik heb geprobeerd verder te breien aan mijn kniekousen , maar dat is toch ook erg lastig met een zeer pijnlijke schouder , die gaan niet af komen voor de kerst denk ik zo , helaas .......
Gelukkig hoef ik maar een dagdeel te "werken" deze week, verder enkel de acupuncturist, geen cliënten, enkel vieringen nog, heerlijk en dan vakantie.
Twee weken lekker samenzijn, zelfs DH heeft vrij, ik hoop op veel strand en veel bos , lekker wandelen, ontspannen en genieten, loslaten en samen zijn.
zondag, december 07, 2008
14 december 3e advent
Dan is het alweer de derde adventszondag
3 kaarsen , van hoop , van vertrouwen voor iedereen die hoop en vertrouwen nodig heeft.
De kinderen hebben er een mooi versje bij :
Derde kaars, schenk ons je licht.
God geeft ons een beter zicht.
Het donker kan niet meer verhullen
wat Gods dag ons gaat onthullen.
Voor mij staat de derde advent voor trouw zijn aan je idealen , aan wat je leeft , goud en roze zijn voor mij de kleuren die daarbij horen.
Vandaag hebben de hele dag kerstmuziek gedraaid , van Samson en Gert , van Nienke , van Sarah Brightman en ook een heerlijke weihnachtssonate.
Nog geen boom , niente centjes , maar wel sfeer en opruim en schoon enzo ;-)
Lekker ...........
3 kaarsen , van hoop , van vertrouwen voor iedereen die hoop en vertrouwen nodig heeft.
De kinderen hebben er een mooi versje bij :
Derde kaars, schenk ons je licht.
God geeft ons een beter zicht.
Het donker kan niet meer verhullen
wat Gods dag ons gaat onthullen.
Voor mij staat de derde advent voor trouw zijn aan je idealen , aan wat je leeft , goud en roze zijn voor mij de kleuren die daarbij horen.
Vandaag hebben de hele dag kerstmuziek gedraaid , van Samson en Gert , van Nienke , van Sarah Brightman en ook een heerlijke weihnachtssonate.
Nog geen boom , niente centjes , maar wel sfeer en opruim en schoon enzo ;-)
Lekker ...........
7 december 2e advent
Vandaag staken wij de tweede adventskaars aan.
In gedachten is deze tweede kaars van hoop , van licht voor twee moeders, twee lieve vrouwen die beide veel licht en liefde en hoop nodig hebben en ook voor al die mensen van wie ik het niet weet , maar die ook ieder sprankje licht kunnen gebruiken.
Tweede kaars, ga nu je gang,
want het wachten duurt al lang.
Maar wij blijven zeker weten:
God zal ons toch niet vergeten.
zeggen de kinderen morgen op school als de tweede kaars aangestoken wordt.
Voor mij staat de eerste advent voor moed , moed om door te gaan , ook als het zwaar is , de kleur van die eerste advent is voor mij paars
De tweede advent staat voor gastvrijheid , mijn huis en hart openzetten voor wie daar behoefte aan heeft , delen in wat ik heb , de kleur van deze tweede advent is voor mij rood.
Deze week sta ik daar extra bij stil ...........ik zal bewust mij hart en huis openstellen ......
In gedachten is deze tweede kaars van hoop , van licht voor twee moeders, twee lieve vrouwen die beide veel licht en liefde en hoop nodig hebben en ook voor al die mensen van wie ik het niet weet , maar die ook ieder sprankje licht kunnen gebruiken.
Tweede kaars, ga nu je gang,
want het wachten duurt al lang.
Maar wij blijven zeker weten:
God zal ons toch niet vergeten.
zeggen de kinderen morgen op school als de tweede kaars aangestoken wordt.
Voor mij staat de eerste advent voor moed , moed om door te gaan , ook als het zwaar is , de kleur van die eerste advent is voor mij paars
De tweede advent staat voor gastvrijheid , mijn huis en hart openzetten voor wie daar behoefte aan heeft , delen in wat ik heb , de kleur van deze tweede advent is voor mij rood.
Deze week sta ik daar extra bij stil ...........ik zal bewust mij hart en huis openstellen ......
zondag, november 30, 2008
30 11 08 eerste advent
Eerste kaars ik steek je aan,
want het nieuwe licht breekt aan
De belofte eens gegeven,
Doet ons alle dagen leven.
Ivo de Jong schrijft over de eerste advent het volgende :
1e advent
Thema: Verwachting
Inleiding
Vandaag is het de eerste zondag van Advent. Hij komt, betekent dat.
En dat is verwachtingsvol nieuws:
Het komt wel. Het wordt nog wel eens wat met de vrede op aarde. Verwacht maar…
Vandaag steken we de eerste adventskaars aan. Dat we zo doen, dat is christelijk. Het is zeker niet Germaans. Het is namelijk volkomen tegen onze Germaanse natuur in om, terwijl het toch steeds donkerder wordt, meer en nog meer kaarsen aan te steken. Hoe noordelijker je komt, des te depressiever, donkerder de menselijke natuur. Door kaarsen aan te steken en je te verzetten tegen het natuurgeweld, zijn we ‘tegennatuurlijk’ bezig. Absoluut niet volgens onze oeroude ‘roots’! Hoe dat zo?
Ons oude Germaanse geloof voorspelde namelijk dat het duister ergens in de toekomst gaat overwinnen.
Vanaf 21 juni, de langste dag, zal het eens verkeerd gaan. O, Dag van onheil en ondergang! Die zal eens beginnen op 21 december: dan zal het niet, zoals tot nog toe, weer lichter worden: Eens zal het vanaf die dag donkerder en kouder worden. Eens. Veel van ons noorderlingen worden depressief in de herfst. ‘Er komt een tijd’, geloofden onze voorouders, ‘dat de dagen niet meer zullen lengen: eens dan komt de grote winter.. De natuur, kijk naar de natuur, die vergist zich niet: ze voelt het al aankomen. De bomen laten de moed al zakken; bladeren vallen.. de meeste vogels vluchten weg’. Ging het vanaf 21 juni decrescendo met het licht, na 21 december zal het nog verder bergafwaarts gaan. De Ragnarök, de Götterdämmerung zal komen. Alles gaat bevriezen. Ieder is als de dood dat je de loodzware hemel op je dak zal krijgen (in de Asterix - boeken treedt regelmatig zo'n mannetje op).
Het verhaal ging, dat al vanaf 21 juni de wolf van de ondergang, de Fenriswolf, van de zon begint te eten. En hij eet maar en vreet maar; en de zon verliest aan kracht. Dat verklaart het almaar donkerder worden. Op de cruciale datum van 21 december trekken de druïden, de priesters, gezamenlijk naar een Loo, een open plek in het woud om te bidden en te smeken - en gedurende een aantal dagen het licht te meten. Als het lukte, àls het licht ging lengen - dan was er feest, een waarachtig feest: de mensheid had weer een jaar te leven! Je kreeg er nog een jaar genade bij..
Dit is de oorsprong van het Germaanse kerstfeest.
De enige boom die moed had gehouden werd in de vruchten gezet (..). Er werd gedronken en nu durfden ze het wel aan - lawaai maken om met Wodan de grote boze wolf te verdrijven.
Het oude Kerstfeest was namelijk een Wodansfeest, want Wodan heeft het gedaan. We kennen hem van woensdag (Wodansdag): Hij, de jagersgod, heeft de zon met haar rooie kapje weer voor een jaar bevrijd uit de buik van de wolf...
Inderdaad komt dit verhaal bekend voor. Het is zo oud als wij Germanen zijn. De oude kerk vierde geen kerstfeest. Op de datum van de zonnewende stond nog niets gepland. Dus hebben slimme zendelingen Jezus in die donkere dagen geboren laten worden.
De grote vraag is, of we niet nog te Germaans zijn om het te kunnen geloven. Joods/Christelijk geloof gaat tegen de feiten in: als de feiten niet kloppen met het geloof, des te erger voor de feiten.. Joden hebben geen cyclisch geloof, geen natuurgodsdienst. Dat maakt het zo moeilijk verkoopbaar aan mensen met een natuurgodsdienst..! Want het christendom heeft de schijn van nature tegen zich. Het oude Germaanse geloof was een ondergangsgeloof. Het christendom, afkomstig uit het jodendom, gelooft in de opgang.
Maar ach, het christendom is eigenlijk nog maar jong! Het blijkt vaak een dun laagje vernis over ons Germaanse karakter. De Germaanse Paashaas, met z'n vruchtbaarheidseieren, heeft het Paasfeest al teruggekregen. Als de tekenen niet bedriegen, verliest het christelijke kerstfeest ook aan kracht.
In onze Germaanse landen begint de dag zodra het licht wordt. En de dag eindigt met het donker..
Bij joden echter begint de dag met duister, om te eindigen met het licht!
Sabbath begint op vrijdagavond. Zodra je drie sterren kunt onderscheiden, begint de Sabbath.
„Is het niet zo”, zeggen ze, „dat God licht uit het duister schiep?”
Het licht heeft het laatste woord, het licht overwint het donker!
Het wordt wit, al begint het zwart. Dat is een troostend, positief geloof.
Paars
Er zijn twee periodes in het kerkelijk jaar dat de Paarse kleden en stola's hangen. Dat zijn de veertig dagen voor Pasen en de weken van Advent. Paars is de kleur van verwachting en inkeer. Maar het zijn heel verschillende soorten van paars.
De paarse tijd voor Kerstmis is veel blijer. Het is de tijd van blijde verwachting. Met Pasen sta je voor de zee, waar je als een berg tegenop ziet; voor de goede vrijdag, de dood van je ideaal.
Maar wat verwachten we, met kerst, nog van de toekomst? Wat is er aan de hand met onze hoop?
Tijdens een gespreksgroep met ouderen vroeg ik de deelnemers, hoe het met de wereld zal aflopen.
Geloof je dat het steeds beter gaat? Wat staat ons de komende eeuwen te wachten?
De problemen die we over de wereld hebben afgeroepen, zijn ten slotte enorm. En dan: wat is het eind van jouw leven? Licht - of donker?
Niet alleen in de winter
heeft het licht het koud
Het licht is altijd op zoek
naar iemand die van hem houdt
want het nieuwe licht breekt aan
De belofte eens gegeven,
Doet ons alle dagen leven.
Ivo de Jong schrijft over de eerste advent het volgende :
1e advent
Thema: Verwachting
Inleiding
Vandaag is het de eerste zondag van Advent. Hij komt, betekent dat.
En dat is verwachtingsvol nieuws:
Het komt wel. Het wordt nog wel eens wat met de vrede op aarde. Verwacht maar…
Vandaag steken we de eerste adventskaars aan. Dat we zo doen, dat is christelijk. Het is zeker niet Germaans. Het is namelijk volkomen tegen onze Germaanse natuur in om, terwijl het toch steeds donkerder wordt, meer en nog meer kaarsen aan te steken. Hoe noordelijker je komt, des te depressiever, donkerder de menselijke natuur. Door kaarsen aan te steken en je te verzetten tegen het natuurgeweld, zijn we ‘tegennatuurlijk’ bezig. Absoluut niet volgens onze oeroude ‘roots’! Hoe dat zo?
Ons oude Germaanse geloof voorspelde namelijk dat het duister ergens in de toekomst gaat overwinnen.
Vanaf 21 juni, de langste dag, zal het eens verkeerd gaan. O, Dag van onheil en ondergang! Die zal eens beginnen op 21 december: dan zal het niet, zoals tot nog toe, weer lichter worden: Eens zal het vanaf die dag donkerder en kouder worden. Eens. Veel van ons noorderlingen worden depressief in de herfst. ‘Er komt een tijd’, geloofden onze voorouders, ‘dat de dagen niet meer zullen lengen: eens dan komt de grote winter.. De natuur, kijk naar de natuur, die vergist zich niet: ze voelt het al aankomen. De bomen laten de moed al zakken; bladeren vallen.. de meeste vogels vluchten weg’. Ging het vanaf 21 juni decrescendo met het licht, na 21 december zal het nog verder bergafwaarts gaan. De Ragnarök, de Götterdämmerung zal komen. Alles gaat bevriezen. Ieder is als de dood dat je de loodzware hemel op je dak zal krijgen (in de Asterix - boeken treedt regelmatig zo'n mannetje op).
Het verhaal ging, dat al vanaf 21 juni de wolf van de ondergang, de Fenriswolf, van de zon begint te eten. En hij eet maar en vreet maar; en de zon verliest aan kracht. Dat verklaart het almaar donkerder worden. Op de cruciale datum van 21 december trekken de druïden, de priesters, gezamenlijk naar een Loo, een open plek in het woud om te bidden en te smeken - en gedurende een aantal dagen het licht te meten. Als het lukte, àls het licht ging lengen - dan was er feest, een waarachtig feest: de mensheid had weer een jaar te leven! Je kreeg er nog een jaar genade bij..
Dit is de oorsprong van het Germaanse kerstfeest.
De enige boom die moed had gehouden werd in de vruchten gezet (..). Er werd gedronken en nu durfden ze het wel aan - lawaai maken om met Wodan de grote boze wolf te verdrijven.
Het oude Kerstfeest was namelijk een Wodansfeest, want Wodan heeft het gedaan. We kennen hem van woensdag (Wodansdag): Hij, de jagersgod, heeft de zon met haar rooie kapje weer voor een jaar bevrijd uit de buik van de wolf...
Inderdaad komt dit verhaal bekend voor. Het is zo oud als wij Germanen zijn. De oude kerk vierde geen kerstfeest. Op de datum van de zonnewende stond nog niets gepland. Dus hebben slimme zendelingen Jezus in die donkere dagen geboren laten worden.
De grote vraag is, of we niet nog te Germaans zijn om het te kunnen geloven. Joods/Christelijk geloof gaat tegen de feiten in: als de feiten niet kloppen met het geloof, des te erger voor de feiten.. Joden hebben geen cyclisch geloof, geen natuurgodsdienst. Dat maakt het zo moeilijk verkoopbaar aan mensen met een natuurgodsdienst..! Want het christendom heeft de schijn van nature tegen zich. Het oude Germaanse geloof was een ondergangsgeloof. Het christendom, afkomstig uit het jodendom, gelooft in de opgang.
Maar ach, het christendom is eigenlijk nog maar jong! Het blijkt vaak een dun laagje vernis over ons Germaanse karakter. De Germaanse Paashaas, met z'n vruchtbaarheidseieren, heeft het Paasfeest al teruggekregen. Als de tekenen niet bedriegen, verliest het christelijke kerstfeest ook aan kracht.
In onze Germaanse landen begint de dag zodra het licht wordt. En de dag eindigt met het donker..
Bij joden echter begint de dag met duister, om te eindigen met het licht!
Sabbath begint op vrijdagavond. Zodra je drie sterren kunt onderscheiden, begint de Sabbath.
„Is het niet zo”, zeggen ze, „dat God licht uit het duister schiep?”
Het licht heeft het laatste woord, het licht overwint het donker!
Het wordt wit, al begint het zwart. Dat is een troostend, positief geloof.
Paars
Er zijn twee periodes in het kerkelijk jaar dat de Paarse kleden en stola's hangen. Dat zijn de veertig dagen voor Pasen en de weken van Advent. Paars is de kleur van verwachting en inkeer. Maar het zijn heel verschillende soorten van paars.
De paarse tijd voor Kerstmis is veel blijer. Het is de tijd van blijde verwachting. Met Pasen sta je voor de zee, waar je als een berg tegenop ziet; voor de goede vrijdag, de dood van je ideaal.
Maar wat verwachten we, met kerst, nog van de toekomst? Wat is er aan de hand met onze hoop?
Tijdens een gespreksgroep met ouderen vroeg ik de deelnemers, hoe het met de wereld zal aflopen.
Geloof je dat het steeds beter gaat? Wat staat ons de komende eeuwen te wachten?
De problemen die we over de wereld hebben afgeroepen, zijn ten slotte enorm. En dan: wat is het eind van jouw leven? Licht - of donker?
Niet alleen in de winter
heeft het licht het koud
Het licht is altijd op zoek
naar iemand die van hem houdt
zaterdag, november 29, 2008
29 11 08 RENS is jarig
Yeaaahhhh
14 jaar moeder en dat is niet niks , ik ben er best wel verbaasd over dat ik echt al 14 jaar moeder van zo een geweldig joch ben, dat ik gewoon überhaupt al 14 jaar moeder ben. ( voor mij een pracht iets )
Rens werd heerlijk laat wakker ;-) dat ga mij de gelegenheid in alle vroegte lekkers te bakken en het huis wat te poetsen , meestal is dat een klusje voor de avond ervoor , gisteren echter was de afscheidsdienst van B en was ik erg laat thuis.
Rens en jarig, niet zijn hobby ;-), gelukkig kwamen er vrienden langs en kon ie daar mooi mee naar buiten en naar boven .
Hij werd heerlijk verwend , Brisingr van Christopher paolini kreeg ie , en van een van zijn zusjes een haarborstel ;), van de opa's en oma's geld , van vrienden geld , ( kan ie weer eea aan warhammer( modelbouw achtig iets ) spullen kopen.
Van Noa kreeg ie handschoentjes met jack skelleton hoofdjes erop , vindt Noa zelf prachtig ;-)
Heller had een mooi spel voor de gamecube voor hem ( sonic heet hetgeloof ik ;-) )
Rens is blij , gave kadootjes en niet veel visite , helemaal top volgens hem ;-)
14 jaar moeder en dat is niet niks , ik ben er best wel verbaasd over dat ik echt al 14 jaar moeder van zo een geweldig joch ben, dat ik gewoon überhaupt al 14 jaar moeder ben. ( voor mij een pracht iets )
Rens werd heerlijk laat wakker ;-) dat ga mij de gelegenheid in alle vroegte lekkers te bakken en het huis wat te poetsen , meestal is dat een klusje voor de avond ervoor , gisteren echter was de afscheidsdienst van B en was ik erg laat thuis.
Rens en jarig, niet zijn hobby ;-), gelukkig kwamen er vrienden langs en kon ie daar mooi mee naar buiten en naar boven .
Hij werd heerlijk verwend , Brisingr van Christopher paolini kreeg ie , en van een van zijn zusjes een haarborstel ;), van de opa's en oma's geld , van vrienden geld , ( kan ie weer eea aan warhammer( modelbouw achtig iets ) spullen kopen.
Van Noa kreeg ie handschoentjes met jack skelleton hoofdjes erop , vindt Noa zelf prachtig ;-)
Heller had een mooi spel voor de gamecube voor hem ( sonic heet hetgeloof ik ;-) )
Rens is blij , gave kadootjes en niet veel visite , helemaal top volgens hem ;-)
woensdag, november 26, 2008
hartverwarmend
Ze deed het zo mooi , mijn meisje Noa. Ze was een prachtig moedertje van Franciscus in het toneelstuk vanmiddag op school .
De klas had een stuk over het leven van Franciscus van Assisi ingestudeerd en Noa mocht de moeder zijn.
Weken van tevoren was ze er al zoooooo me bezig .
En wat een werk was er verzet , pluim voor de juf hoor EN voor de kinderen , wat deden ze het super, ook het jongetje met verdriet in zijn lijf.
Het was gewoon prachtig , applaus voor die kanjer kids ( fotootjes komen morgen , heb nog steeds niet helemaal door hoe het werkt met die camera)
De klas had een stuk over het leven van Franciscus van Assisi ingestudeerd en Noa mocht de moeder zijn.
Weken van tevoren was ze er al zoooooo me bezig .
En wat een werk was er verzet , pluim voor de juf hoor EN voor de kinderen , wat deden ze het super, ook het jongetje met verdriet in zijn lijf.
Het was gewoon prachtig , applaus voor die kanjer kids ( fotootjes komen morgen , heb nog steeds niet helemaal door hoe het werkt met die camera)
baal blunder baal
Ik dacht dat doe ik gewoon ook nog even , we moeten eten niet waar . Ik dacht, ik weet niet of ik het kan , maar als ik ka naaien , gewoon jassen en broeken en jurken en prachtige dingen dan moet dit toch ook een prima te doen klusje zijn .
Het kwam wel slecht uit veel drukte , veel jarig, veel actie en steed adacht ik , straks even die en dat en dan dat .
Vanmorgen dacht ik , ik ben bijna klaar , maar help , wat gisteren nog wel aardig leek ( bij lamplicht ) zat nu gewoon scheef , GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR
En na elk werkje 3 keer te hebben genaaid en weer los te hebben gehaald omdat het gewoon maar niet wilde begaf ook mijn naaimachine het ...................
Mennnnnnnnnn weer wat geleerd , wat heet meerdere dingen , 1 ik ben nog steeds niet stress bestendig , vloog haast tegen het dak aan van het gepriegel , 2 ik overschat mijn hoeveelheid aan tijd, ik doe al veel en er past niet meer bij , 3 ik kan het dus niet , biaisbandjes aan stikken , het gaat fruttig scheef of half los , ik heb dat dus gewoon echt niet in de vingers , stik bijna alles wat los en vast zit bijeen , maar een simpel biaisbandje ergens aan stikken dat gaat niet.
Ik baal als een stekker, vooral ook voor de persoon die wachtte op de spullen , maar tis niet aars , ik ben blundermuts als het om bandjes aanstikken gaat.
Het kwam wel slecht uit veel drukte , veel jarig, veel actie en steed adacht ik , straks even die en dat en dan dat .
Vanmorgen dacht ik , ik ben bijna klaar , maar help , wat gisteren nog wel aardig leek ( bij lamplicht ) zat nu gewoon scheef , GRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRRR
En na elk werkje 3 keer te hebben genaaid en weer los te hebben gehaald omdat het gewoon maar niet wilde begaf ook mijn naaimachine het ...................
Mennnnnnnnnn weer wat geleerd , wat heet meerdere dingen , 1 ik ben nog steeds niet stress bestendig , vloog haast tegen het dak aan van het gepriegel , 2 ik overschat mijn hoeveelheid aan tijd, ik doe al veel en er past niet meer bij , 3 ik kan het dus niet , biaisbandjes aan stikken , het gaat fruttig scheef of half los , ik heb dat dus gewoon echt niet in de vingers , stik bijna alles wat los en vast zit bijeen , maar een simpel biaisbandje ergens aan stikken dat gaat niet.
Ik baal als een stekker, vooral ook voor de persoon die wachtte op de spullen , maar tis niet aars , ik ben blundermuts als het om bandjes aanstikken gaat.
dinsdag, november 25, 2008
Heller is JARIG
Prachtig is ie, mijn jongste zoon, alweer 4 jaar hier , vandaag.
Ik weet het nog zo goed , in de ochtend om 5.00 kwamen de eerste weeen en liet Ton het beval bad vol lopen.
In dat water was het goed toeven en kon ik helemaal ontspannen , wat een uitvinding, in water bevallen is het voor mij helemaal.
En wat was en is het genieten van dat kleine mannetje , bruisend , borrelend , vol energie, ( soms meer dan mamala ).
Helemaal vol vuur, omarmt ie het leven. Genieten , dat is het woord wat heller het meeste past, en in dat genieten neemt ie ons mee , door zijn ogen is de wereld een sprookje , een wonderlijk spel van kleuren geuren en bewegen , hij heeft met geleerd is het NU te leven.
Ik ben zo blij met dit jochie, hij is door er gewoon te zijn zo een mooi iets om mee te leven.
Hij heeft het gaaf gevierd , was blij met alles wat ie kreeg, van ons twee cars autootjes , een prentenboek en nieuwe regenlaarzen , Van Rens en gave draak , van Merel riddertjes , vet stoere , van oma een leren knikker en nog een boel geld .
Van andere oma ook twee autootjes , van Franca een skippybal en dat is geloof ik zijn mooiste cadeau , hij roept alsmaar dat Franca zo een lief meisje is ;-), tevreden nam ie de dag door , alles wat ie had gead werd opgenoemd , de taart , de visite en het was heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel leuk zei ie ;-)
Mijn heerlijk jongetje .
Ik weet het nog zo goed , in de ochtend om 5.00 kwamen de eerste weeen en liet Ton het beval bad vol lopen.
In dat water was het goed toeven en kon ik helemaal ontspannen , wat een uitvinding, in water bevallen is het voor mij helemaal.
En wat was en is het genieten van dat kleine mannetje , bruisend , borrelend , vol energie, ( soms meer dan mamala ).
Helemaal vol vuur, omarmt ie het leven. Genieten , dat is het woord wat heller het meeste past, en in dat genieten neemt ie ons mee , door zijn ogen is de wereld een sprookje , een wonderlijk spel van kleuren geuren en bewegen , hij heeft met geleerd is het NU te leven.
Ik ben zo blij met dit jochie, hij is door er gewoon te zijn zo een mooi iets om mee te leven.
Hij heeft het gaaf gevierd , was blij met alles wat ie kreeg, van ons twee cars autootjes , een prentenboek en nieuwe regenlaarzen , Van Rens en gave draak , van Merel riddertjes , vet stoere , van oma een leren knikker en nog een boel geld .
Van andere oma ook twee autootjes , van Franca een skippybal en dat is geloof ik zijn mooiste cadeau , hij roept alsmaar dat Franca zo een lief meisje is ;-), tevreden nam ie de dag door , alles wat ie had gead werd opgenoemd , de taart , de visite en het was heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel leuk zei ie ;-)
Mijn heerlijk jongetje .
decembertip
een absolute aanrader , het boek Een Nieuwe Aarde van Eckhart Tolle
Hier lees je er het volgende over
Een nieuwe aarde, hier en nu!
Eckart Tolle wijst de weg uit het doolhof van het denken
Tijn Touber | 83 januari 2006 issue
Eckart Tolle’s boek Een nieuwe aarde, is wat je noemt het juiste boek op het juiste moment. Veel mensen voelen de hete adem van de tijd in hun nek en hebben het gevoel dat er dringend iets moet gebeuren, dat er iets moet veranderen, voordat het te laat is. Maar wat? En hoe? Tolle bedient hen op hun wenken. Zijn boek is niet alleen een praktisch handboek, maar biedt vooral filosofische inspiratie. Het geeft hoop, omdat de ziekte en de oplossing zo duidelijk worden geanalyseerd, dat je alleen nog maar hoeft te handelen. De ziekte – Tolle noemt het de ‘waanzin’ – waaraan de mensheid lijdt, is een volstrekt verknipt zelfbeeld. De mens is zijn eigen essentie vergeten – puur bewustzijn – en identificeert zich met wat hij niet is: zijn denken, ofwel de mentale concepten over zichzelf. De in Canada wonende Duitser, wiens bestseller ‘De kracht van het Nu’ in meer dan dertig talen werd vertaald, gaat als een microchirurg te werk bij het uiteenrafelen van de waanzin, die hij simpelweg ‘ego’ noemt. Hij definieert ego zo: ‘Ego is de identificatie met vorm, wat vooral betekent: gedachtevormen.’ Deze vormen kunnen zijn: ik ben een man, een christen, een journalist, een slachtoffer, een nietsnut, et cetera. De meeste mensen leven niet in de werkelijkheid, maar in een geconceptualiseerd beeld van die werkelijkheid. Zij bekijken de werkelijkheid vanuit hun beperkte visie van zichzelf en de ander. Ze bekijken de wereld vanuit hun geloof. De identificatie van het ego met denkbeelden en uiterlijke zaken als werk, auto, spullen of relaties, maakt dat de mens gehecht raakt en afhankelijk wordt van die zaken buiten zichzelf. ‘Ik heb, dus ik besta’ zou het motto van het ego kunnen zijn. Het ‘willen hebben’ wordt een obsessie, die de consumptiemaatschappij voortdurend aanwakkert. De onderliggende emotie die alle activiteiten van het ego beheerst, is angst – de angst om niemand te zijn, om niet te bestaan, om te sterven. De angst waarin de meeste mensen leven, is – volgens Tolle – makkelijk te verklaren: ‘Diep vanbinnen weet ieder mens dat geen enkele vorm blijvend is, dat alle vormen voorbij gaan. Het ego kent dus altijd een gevoel van onzekerheid. Daarom leven veel mensen in een permanente staat van onbehagen, onrust, verveling, angst en ontevredenheid.’ Om te overleven, heeft het ego heel veel aandacht nodig. Het is verslaafd aan macht, erkenning en conflict, en het is voortdurend bezig zichzelf met andere ego’s te vergelijken. Het ziet zichzelf als gescheiden van de ander en de wereld. Het denkt in termen van ‘beter dan’, ‘minder dan’, ‘hoger dan’ en leeft bij de gratie van aanval en verdediging. Tolle: ‘Ego’s verschillen alleen van de buitenkant. Diep van binnen zijn ze allemaal hetzelfde. Ze leven van identificatie en afscheiding. Elk ego is continu aan het vechten om te overleven, aan het proberen zichzelf te beschermen en te vergroten. Hoe het ego zich ook manifesteert, de verborgen, drijvende kracht erachter is altijd hetzelfde: de behoefte zich te onderscheiden, bijzonder te zijn, de baas te zijn, de behoefte aan macht, aan aandacht, aan meer. En natuurlijke de behoefte aan een gevoel van afscheiding, dat wil zeggen, aan tegenstand, vijanden.’ Hoe meer iemand zijn identiteit ontleent aan zijn gedachten (aan zijn geloof), des te meer raakt hij afgesneden van zichzelf, de ander en de wereld om hem heen. Zelfs (of juist) veel zogenaamd religieuze mensen zitten vast op dit niveau. Ze stellen ‘waarheid’ gelijk aan hun gedachten over de waarheid. En omdat ze zich volkomen identificeren met hun gedachten, beweren ze in een onbewuste poging hun identiteit te beschermen, dat ze de enigen zijn die de waarheid kennen. De emoties die het gevolg zijn van een leven vanuit ego, resulteren in ‘pijnlichamen’, die mensen als een last in zich meedragen. Deze pijnlichamen kunnen worden geactiveerd door mensen of situaties (als iemand op je ‘knoppen drukt’). Op zo’n moment word je volledig overgenomen door emoties. Tolle: ‘Een pijnlichaam is een semi-automatische energievorm die in de meeste mensen leeft, een uit emoties bestaande entiteit. Net als alle levensvormen, moet het zich regelmatig voeden – nieuwe energie opdoen – en het voedsel dat het nodig heeft om de voorraden aan te vullen, bestaat uit energie die overeenkomt met zijn eigen energie, dat wil zeggen, energie met een vergelijkbare frequentie.’ Voor het pijnlichaam is elke emotionele pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel. Daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties. Het pijnlichaam is een verslaving aan ongelukkig-zijn. Tolle, die jaren geleden zelf bijna werd geveld door de pijn en de stress die zijn ego veroorzaakte, kent de weg uit het doolhof van het verstand: ‘Alleen door bewustzijn – niet door denken – kun je verschil zien tussen feit en mening (geloof). Als je de wereld niet bedekt met etiketten en woorden, keert er een gevoel voor het wonderbaarlijke terug in je leven dat lang geleden verloren is gegaan, toen de mensheid het verstand niet meer gebruikte maar er door bezeten raakte.’ Volgens Tolle betekent het inzien van de eigen waanzin het begin van geestelijke genezing. Wanneer je kunt kijken naar je ego – wanneer je bewust bent – ben je er los van. Bewustzijn en ego kunnen niet naast elkaar bestaan. Elke keer dat het ego als zodanig wordt herkend, wordt het zwakker. Als meer mensen hun eigen ego herkennen en kiezen voor bewustzijn – wat eenvoudigweg betekent dat je aanwezig bent in het hier en nu zonder te worden meegesleept door denkbeelden en emoties van het ego – zal de transformatie naar een nieuwe aarde sneller verlopen. Tolle: ‘Mensen zonder ego belichamen het ontwaakte bewustzijn dat alle aspecten van het leven op onze planeet verandert, ook de natuur, omdat het leven op aarde onlosmakelijk is verbonden met het menselijke bewustzijn dat het ziet en erop inwerkt.’ Tolle besluit met een waarschuwing voor mensen wier ego zich nu vastgrijpt aan een nieuwe ‘waarheid’: ‘Je kunt van de bevrijding van het ego niet een doel maken dat je in de toekomst kunt bereiken. Alleen Tegenwoordigheid, in het Nu zijn, kan je van het ego bevrijden, niet gisteren of morgen.’ Ofwel: de nieuwe aarde is er al, hier en nu, als jij dat wilt. Eckhart Tolle: Een nieuwe aarde, dé uitdaging van deze tijd Ankh-Hermes, 2005, ISBN 9020284061 Eckhart Tolle: A New Earth, awakening to your life’s purpose Dutton Adult, 2005, ISBN 0525948023
Hier lees je er het volgende over
Een nieuwe aarde, hier en nu!
Eckart Tolle wijst de weg uit het doolhof van het denken
Tijn Touber | 83 januari 2006 issue
Eckart Tolle’s boek Een nieuwe aarde, is wat je noemt het juiste boek op het juiste moment. Veel mensen voelen de hete adem van de tijd in hun nek en hebben het gevoel dat er dringend iets moet gebeuren, dat er iets moet veranderen, voordat het te laat is. Maar wat? En hoe? Tolle bedient hen op hun wenken. Zijn boek is niet alleen een praktisch handboek, maar biedt vooral filosofische inspiratie. Het geeft hoop, omdat de ziekte en de oplossing zo duidelijk worden geanalyseerd, dat je alleen nog maar hoeft te handelen. De ziekte – Tolle noemt het de ‘waanzin’ – waaraan de mensheid lijdt, is een volstrekt verknipt zelfbeeld. De mens is zijn eigen essentie vergeten – puur bewustzijn – en identificeert zich met wat hij niet is: zijn denken, ofwel de mentale concepten over zichzelf. De in Canada wonende Duitser, wiens bestseller ‘De kracht van het Nu’ in meer dan dertig talen werd vertaald, gaat als een microchirurg te werk bij het uiteenrafelen van de waanzin, die hij simpelweg ‘ego’ noemt. Hij definieert ego zo: ‘Ego is de identificatie met vorm, wat vooral betekent: gedachtevormen.’ Deze vormen kunnen zijn: ik ben een man, een christen, een journalist, een slachtoffer, een nietsnut, et cetera. De meeste mensen leven niet in de werkelijkheid, maar in een geconceptualiseerd beeld van die werkelijkheid. Zij bekijken de werkelijkheid vanuit hun beperkte visie van zichzelf en de ander. Ze bekijken de wereld vanuit hun geloof. De identificatie van het ego met denkbeelden en uiterlijke zaken als werk, auto, spullen of relaties, maakt dat de mens gehecht raakt en afhankelijk wordt van die zaken buiten zichzelf. ‘Ik heb, dus ik besta’ zou het motto van het ego kunnen zijn. Het ‘willen hebben’ wordt een obsessie, die de consumptiemaatschappij voortdurend aanwakkert. De onderliggende emotie die alle activiteiten van het ego beheerst, is angst – de angst om niemand te zijn, om niet te bestaan, om te sterven. De angst waarin de meeste mensen leven, is – volgens Tolle – makkelijk te verklaren: ‘Diep vanbinnen weet ieder mens dat geen enkele vorm blijvend is, dat alle vormen voorbij gaan. Het ego kent dus altijd een gevoel van onzekerheid. Daarom leven veel mensen in een permanente staat van onbehagen, onrust, verveling, angst en ontevredenheid.’ Om te overleven, heeft het ego heel veel aandacht nodig. Het is verslaafd aan macht, erkenning en conflict, en het is voortdurend bezig zichzelf met andere ego’s te vergelijken. Het ziet zichzelf als gescheiden van de ander en de wereld. Het denkt in termen van ‘beter dan’, ‘minder dan’, ‘hoger dan’ en leeft bij de gratie van aanval en verdediging. Tolle: ‘Ego’s verschillen alleen van de buitenkant. Diep van binnen zijn ze allemaal hetzelfde. Ze leven van identificatie en afscheiding. Elk ego is continu aan het vechten om te overleven, aan het proberen zichzelf te beschermen en te vergroten. Hoe het ego zich ook manifesteert, de verborgen, drijvende kracht erachter is altijd hetzelfde: de behoefte zich te onderscheiden, bijzonder te zijn, de baas te zijn, de behoefte aan macht, aan aandacht, aan meer. En natuurlijke de behoefte aan een gevoel van afscheiding, dat wil zeggen, aan tegenstand, vijanden.’ Hoe meer iemand zijn identiteit ontleent aan zijn gedachten (aan zijn geloof), des te meer raakt hij afgesneden van zichzelf, de ander en de wereld om hem heen. Zelfs (of juist) veel zogenaamd religieuze mensen zitten vast op dit niveau. Ze stellen ‘waarheid’ gelijk aan hun gedachten over de waarheid. En omdat ze zich volkomen identificeren met hun gedachten, beweren ze in een onbewuste poging hun identiteit te beschermen, dat ze de enigen zijn die de waarheid kennen. De emoties die het gevolg zijn van een leven vanuit ego, resulteren in ‘pijnlichamen’, die mensen als een last in zich meedragen. Deze pijnlichamen kunnen worden geactiveerd door mensen of situaties (als iemand op je ‘knoppen drukt’). Op zo’n moment word je volledig overgenomen door emoties. Tolle: ‘Een pijnlichaam is een semi-automatische energievorm die in de meeste mensen leeft, een uit emoties bestaande entiteit. Net als alle levensvormen, moet het zich regelmatig voeden – nieuwe energie opdoen – en het voedsel dat het nodig heeft om de voorraden aan te vullen, bestaat uit energie die overeenkomt met zijn eigen energie, dat wil zeggen, energie met een vergelijkbare frequentie.’ Voor het pijnlichaam is elke emotionele pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel. Daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties. Het pijnlichaam is een verslaving aan ongelukkig-zijn. Tolle, die jaren geleden zelf bijna werd geveld door de pijn en de stress die zijn ego veroorzaakte, kent de weg uit het doolhof van het verstand: ‘Alleen door bewustzijn – niet door denken – kun je verschil zien tussen feit en mening (geloof). Als je de wereld niet bedekt met etiketten en woorden, keert er een gevoel voor het wonderbaarlijke terug in je leven dat lang geleden verloren is gegaan, toen de mensheid het verstand niet meer gebruikte maar er door bezeten raakte.’ Volgens Tolle betekent het inzien van de eigen waanzin het begin van geestelijke genezing. Wanneer je kunt kijken naar je ego – wanneer je bewust bent – ben je er los van. Bewustzijn en ego kunnen niet naast elkaar bestaan. Elke keer dat het ego als zodanig wordt herkend, wordt het zwakker. Als meer mensen hun eigen ego herkennen en kiezen voor bewustzijn – wat eenvoudigweg betekent dat je aanwezig bent in het hier en nu zonder te worden meegesleept door denkbeelden en emoties van het ego – zal de transformatie naar een nieuwe aarde sneller verlopen. Tolle: ‘Mensen zonder ego belichamen het ontwaakte bewustzijn dat alle aspecten van het leven op onze planeet verandert, ook de natuur, omdat het leven op aarde onlosmakelijk is verbonden met het menselijke bewustzijn dat het ziet en erop inwerkt.’ Tolle besluit met een waarschuwing voor mensen wier ego zich nu vastgrijpt aan een nieuwe ‘waarheid’: ‘Je kunt van de bevrijding van het ego niet een doel maken dat je in de toekomst kunt bereiken. Alleen Tegenwoordigheid, in het Nu zijn, kan je van het ego bevrijden, niet gisteren of morgen.’ Ofwel: de nieuwe aarde is er al, hier en nu, als jij dat wilt. Eckhart Tolle: Een nieuwe aarde, dé uitdaging van deze tijd Ankh-Hermes, 2005, ISBN 9020284061 Eckhart Tolle: A New Earth, awakening to your life’s purpose Dutton Adult, 2005, ISBN 0525948023
zondag, november 23, 2008
Bert *
Bert , ik ben sprakeloos .
Verpletterd door het nieuws van jou sterven.
Het schoolplein zal er raar uitzien zonder jou.
Dreamtheater - the spirit carries on
Where did we come from?
Why are we here?
Where do we go when we die?
What lies beyond
And what lay before?
Is anything certain in life?
They say, "Life is too short, "
"The here and the now"
And "You're only given one shot"
But could there be more,
Have I lived before,
Or could this be all that we've got?
If I die tomorrow
I'd be allright
Because I believe
That after we're gone
The spirit carries on
I used to be frightened of dying
I used to think death was the end
But that was before
I'm not scared anymore
I know that my soul will transcend
I may never find all the answers
I may never understand why
I may never prove
What I know to be true
But I know that I still have to try
If I die tomorrow
I'd be allright
Because I believe
That after we're gone
The spirit carries on
"Move on, be brave
Don't weep at my grave
Because I am no longer here
But please never let
Your memory of me disappear"
Safe in the light that surrounds me
Free of the fear and the pain
My questioning mind
Has helped me to find
The meaning in my life again
Victoria's real
I finally feel
At peace with the girl in my dreams
And now that I'm here
It's perfectly clear
I found out what all of this means
If I die tomorrow
I'd be allright
Because I believe
That after we're gone
The spirit carries on
Verpletterd door het nieuws van jou sterven.
Het schoolplein zal er raar uitzien zonder jou.
Dreamtheater - the spirit carries on
Where did we come from?
Why are we here?
Where do we go when we die?
What lies beyond
And what lay before?
Is anything certain in life?
They say, "Life is too short, "
"The here and the now"
And "You're only given one shot"
But could there be more,
Have I lived before,
Or could this be all that we've got?
If I die tomorrow
I'd be allright
Because I believe
That after we're gone
The spirit carries on
I used to be frightened of dying
I used to think death was the end
But that was before
I'm not scared anymore
I know that my soul will transcend
I may never find all the answers
I may never understand why
I may never prove
What I know to be true
But I know that I still have to try
If I die tomorrow
I'd be allright
Because I believe
That after we're gone
The spirit carries on
"Move on, be brave
Don't weep at my grave
Because I am no longer here
But please never let
Your memory of me disappear"
Safe in the light that surrounds me
Free of the fear and the pain
My questioning mind
Has helped me to find
The meaning in my life again
Victoria's real
I finally feel
At peace with the girl in my dreams
And now that I'm here
It's perfectly clear
I found out what all of this means
If I die tomorrow
I'd be allright
Because I believe
That after we're gone
The spirit carries on
Abonneren op:
Posts (Atom)