zondag, mei 27, 2018

kleuren en klanken


Gisteren was ik op een feest, een heerlijk feest in een tuin ergens in Amsterdam. Het was er warm , maar dan van dat fijne warm. Ik had in de ochtend ruim 2 uur gewandeld, ondermeer naar de Noordermarkt waar een van mijn meisjes werkt, leuk  om haar werkgever nu eens te ontmoeten, een lief warm mens !!. daarna verder gewandeld naar het feest.

Er waren op het feest veel mensen van allerlei "pluimage", dat zijn altijd de leukste feesten ;) daar waar mensen gewoon samenkomen. Het zijn echter ook de feesten waar ik overwelmed raak de kleuren om mensen heen en net als toen ik in de overgang van meisje naar vrouw zat is het ook nu in de overgang van vruchtbare vrouwe naar oudere vrouw zo dat ik het slecht filteren, dat het niet "uit" gezet kan, ik zie een scala aan lijnen en golven en kleuren, vooral als ik zoals ik leerde wat op een afstand ga staan, zitten, oid . En in plaats van er op los te interpreteren laat ik ze gewoon toe, de verbindingslijnen die ik zie, dat wat er verandert aan de kleuren als er andere interacties zijn, dat wat opvalt, het vertelt me zoveel ;) zo mooi, het is zoveel helderder dan woorden .  Het laat zich prima vangen in klanken, geluid geven aan die kleuren dat is wat ik vaak doe. 
Gisteren ook, niet meteen, later, onder meer ook om ze om te kunnen zetten in dat wat het ook is .

het was voor het eerst dat ik me veel minder tot dialogen hebben laten verleiden en daardoor een heerlijk feestje had :) ( meestal zijn feestjes nou niet echt mijn ding )

klank geven aan de kleuren, en de kleuren laten zijn ( ook heerlijk bij mijn mediations denk ik zomaar )

Gewoon zo fijn. Al jaren , echter nu ook in deze vorm, wie weet kan dit ook wel in workshops vorm ;) ik geniet al op voorhand .

maandag, mei 07, 2018

07 05 2018

Het is een prachtige dag, de vierde op rij dat de zon stralend aan een streeploos blauwe hemel naar ons lacht.
Heerlijk , ik geniet van de kleuren, de geuren, de zo goed als afwezigheid van pijn. Ik geniet van mij, van mijn gedachten, ook al zijn daar best wat piekers bij.
Dan kijk ik echter om me heen en valt het weg, ik zie struiken zwaar van bloesem en beginnend fruit, ik voel de stralen van de zon op mijn huid, ik luister naar de gedachten die over elkaar heen tuimelen :), gedachten aan leven in een land vol zon, vol kleur en blij

Ik denk aan de afgelopen dagen, mooi blij kleurrijk en met een grauwe sluier, een sluier van weten en van verdriet, een sluier die ik opzij schuif, telkens weer .... echter die sluier is er wel. Ik mag haar zien en voelen en beleven. 
En genieten van de zon.

maandag, maart 19, 2018

Maandag 19 maart 2018



Mooie dag, mooie gesprekken, best koud nog steeds, genoeg energie voor de dag en strakjes maar fijn weer op de bank met een dekentje, nog meer kaarsen en licht  voor Marinet. Als ik maar niet zo veel wil gaat het allemaal vrij aardig. Fijn dat ik een zoon heb die de boodschappen van de dag kan doen, was het 3 weken terug op links dat mijn arm niet zo fijn bewoog ten gevolge van en "iets in de linkerschouder" , vandaag doet rechts raar, zo raar dat mijn arm erg weinig bewegingsruimte heeft zonder dat het snerpt in mijn hoofd ;(  , zo stom, daar word je dan gewoon mee wakker ;) .
Reumahandjes maken dat ik vandaag niet echt zo heel veel kon doen , enkel wat rekenkundige vaardigheden overdragen aan jongste en samen Engels kletsen, terwijl hij afwast ;) .

De hond neemt het voor lief dat we vandaag niet naar et bos gaan ( waarschijnlijk heeft ze het niet door ), ik heb de neiging de hond menselijke denkvermogens toe te kennen, echter als ik er zo zelf even over nadenk , heb ik toch niet het idee dat ze een agenda bijhoudt, kan vast ook morgen. ( gaan we dan fijn naar de zee )

 

zondag, maart 18, 2018

18 03 2018 ( -3 graden midden op de dag )

Vanmorgen reisden we af naar een ijskoud Alkmaar om daar zo een mooie film te bekijken, de film The goddess project weer getoond in de stadskantine, op het eerste gezicht heel Ok en dan een paar uur later wordt het meer en meer een topper, een film om te delen, met je moeder, je oma, je dochter,  je buurvrouw .............
Ik ben zo blij dat ik gegaan ben , het klonk allemaal voor mij nl niet zo aantrekkelijk , koud , vroeg en op een plek die niet lekker warm te stoken is , dus ook koud ;), de film hield ons warm !!

En ik heb iets buitenshuis gedaan, dat is al weer een poosje geleden :)
De rest van de dag niet zo heel veel gedaan, 1 van de meisjes nog horen zingen , eindelijk uitgevonden hoe mijn ubergave cadeau werkt, een  sony hear on 2 Afbeeldingsresultaat voor sony hear on 2 ZO blij mee , ik kan er fijn muziek meeluisteren en tegelijk hoor ik niets van de film of xbox geluiden , helemaal gaaf !! Kortom de schrik en verdrietige dingen van de afgelopen weken glijden langzaam af ..................... ze zijn er wel, echter krassen ze minder hard .

Afbeeldingsresultaat voor the goddess project

woensdag, januari 17, 2018

17 01 2018

2018 is al weer een poosje een feit, 17 dagen al , iedereen doet weer zijn dan wel haar ding, stage , werken school of anders . Ik ben ziekjes, al weken, een soort BO op herhaling, ik kan weinig, 2 a 3 uurtjes per dag energie zit er in het vat , verder heel rustig aan doe en vooral niet teveel willen. ik heb ge-poc en pod , gemediteerd, van alles teruggestuurd naar de afzender met bewustzijn, mezelf geolied en dat is allemaal fijn , het feit echter dan mijn lijf en leden rust willen is onontkoombaar en ook wel OK zo. Ik begrijp tegenwoordig van Binge watchen is .
Ik geniet van poes Bell op mijn lijf , die zit zo graag op iemand en ik zit heden ten dage graag ( en o ja dat is nieuw ) , ondertussen bruisen er wel ideeen , ontwerp ik weer, zie ik weer van alles om me heen ;) en doe ik weinig , 3 keer in de week fitness is een soort van mega uitdaging , maar ik ga wel ;) en daar ben ik dan weer megatrots op , nog steeds met krukken , dat wel , sporten zonder dat durf ik nog niet .

Ik heb zin in sneeuw en ijs , zou dat er nog van komen ??

en verder drijf ik mee op de golven van het bestaan, zweef ik af en toe en dan weer loop ik met mijn benen tot aan mijn knieƫn in de klei en dat is allemaal OK, ik beweeg mee en beleef de rust die dat geeft .

Ik doe en geniet van de belevenissen, ook als de doe-dingen niet helemaal mijn favo dingen zijn, de belevenis daar gaat het om. De rest blaas ik weg na onderzocht te hebben wat het me bracht en wat mijn weerstand was, het is mooi, zo langzaam gaan , one step a day en soms maar een per twee dagen .................paper mache, tree spirit                                                                                                                                                                                 More

donderdag, oktober 26, 2017

23 oktober 2017


Nooit gesproken woorden, op het puntje van mijn tong.
die aan jou toebehoren, die ik telkens weer verdrong.
woorden als glas zo breekbaar, gebroken in mijn mond.
voor eeuwig onuitspreekbaar, omdat ik de moed niet vond...



zo waar, zo waar, zo waar ...................nog steeds of alweer , maar waar is het. 

05 10 2017 Onder een paraplu ;)


Deze week leef ik onder een paraplu ;) , het is er weer voor, waaiwoeiweer, heerlijk , ik koester het , ben dol op de herfst en geniet, onder een spirituele steen waar ik met mij en de mijnen ben, heerlijk.  De plu blijft thuis als het zo waait,  dan is ze nergens voor nodig ;). Ze dient vooral om mij te beschermen tegen teveel, om mij uit de wind te houden

maandag, oktober 02, 2017

02 10 2017

Wat een weekend ;)   de stones spelen in de arena en mijn kind was erbij, ze mocht werken , de bofferd.
Ze vond het super , de happening ;) de sfeer , dat maakt werken echt leuk.

Wij hebben genoten van wat zij vertelde , idd een happening , van die toch echt al oude mannen ( ouder dan onze ouders ) die er op los rockten.

Zelf was ik thuis dit weekend , we zijn er niet echt op uit geweest, hebben in de tuin gewerkt ,we hallen het oeroude vogelhok waar al heel lang geen vogels meer in woonden neer, dat geeft een terrasplekje voor volgend jaar , een vilt plek voor nu , lekker met vachten enzo aan de klooi.

Ook liep ik voor het eerst sinds een maand of een stuk met de hond zonder kruk, 2 keer zelfs ;) we gaan goed vooruit. Dat stemt me blij , de pijn is niks minder helaas , de kracht in mijn been voel ik echter wel terugkomen.

En ik ben helemaal   verslingerd geraakt aan het spiralen haken , Hannah Martin van Of Mars  ( http://www.spinartiste.com/featured-artist-hannah-martian-from-of-mars ), daar gaan we nog even mee door ;) zo fijn om te doen , het lijkt wel of het me helpt naar binnen te keren , lekker in het herfst gevoel te zijn, ik geniet van de geur van appelcake in de oven , van de geur van de olietjes van Doterra ( heerlijk zijn ze ) ,   van de omslagdoek om mijn schouder, van zijn. Ik voel de kluizenaar in mij weer tot leven komen ;) ik heb het zo goed met mezelf , gewoon lekker thuis niets perse hoeven enkel ik en mijn kinderen doen ertoe , met de hond naar buiten op gezette tijden is heerlijk , gewoon binnen zijn is minstens zo fijn ;)



z

dinsdag, september 12, 2017

maandag , tis weer maandag ;)

Monday Monday:
Jongste dochter voor het eerst naar haar nieuwe opleiding, nog zonder boeken, die komen later pas ( lees na 1 oktober ) Examendochter is al weer terug, kort dagje voor haar, samen met een andere ll mocht ze een programma samenstellen voor deze week, de klas is op kamp en zij moeten iets verzinnen op kunstgebied om te doen , beide zijn niet echt bemiddeld kwa centen dus het moet ook nog eens supervoordelig , ze hebben een leuk plan gemaakt TOPPERS.
Jongste krijgt zo zijn vriendje over huis en die mag ook mee naar karate want het is vriendjesmeebrengdag en zelf ga ik met krukken of stokken biodanza-en vanavond , gewoon proberen hoe dat gaat .
Oudste dochter is nu ruim 10 dagen weg, het eerste pakket naar haar is gepost en er gaan er vast nog veel volgen.
Morgen is er weer een to meeting en dus bakken we wat lekkers om mee te nemen ;) een appeltaart denk ik zo, die smaken goed .
Mijn hersens draaien overuren, na een chille zomer waar ik er voor koos niet teveel te willen zijn er nu gewoon weer dingen die een soort van moeten, echt moeten bestaat natuurlijk niet, maar gewoon dingen waarvan het echt heel handig is als we die gewoon doen en dan heb ik het over regeldingen, niet de dingen van alle dag, die gaan gewoon zoals ze gaan.
Voorts breien we ons suf, mijn kind en ik, de cadeautjes maanden staan weer voor de deur , en we gaan weer fijn op hersft en wintermarkten staan ( nou ja zitten )
Het weer maakt dat ik daar reuzeveel zin in heb , dat herfstige. Tis me wel wat vroeg, dat wel, maar als het er is dan genieten we maar gewoon.

vrijdag, september 08, 2017

10 december

10 december, wat gaan we snel , supersnel
Nou ja de tijd dan, ik ga nog helemaal niet snel, enkeltje heeft tijd nodig en ik ook , ik voel me niet zo fijn en wat  verdrietig de laatste week , koortsig maakt me altijd wel wat melancholisch.
En december toch ook wel , hoe heerlijk ik de lichtfeesten ook vind en hoe fijn Sinterklaas ook was , ik hou toch altijd vaag op d achtergrond dat gevoel van missen.


Bijzonder toch dat als ik ziek ben ik zo helder zie en voel, terwijl ik mediteer op de derde advent , morgen
Derde kaars, schenk ons je licht.
God geeft ons een beter zicht.
Het donker kan niet meer verhullen
wat Gods dag ons gaat onthullen.
ik sta zo open, alles komt binnen, ben even niet in staat mijn schilden hoog te houden en het is goed zo, gewoon huilen om het verdriet, het heelt wellicht, foto's kijken met jongste mannetje, zien wat er aan mogelijkheden is, hoe ongelooflijk veel ik kan en doe , dankbaar , en tegelijk dat verdriet om hen die gingen, om Plus ( wat mis ik die hond toch, het was gewoon mijn vriendje )
denken aan de prachtige babies die ik dit jaar naar hier heb zien komen, aan hun krachtige moeders die zo duidelijk voor zelf kozen en tegelijk ook aan de moeders die dat niet konden...
en dan verder dromen van een knus atelier ;) dat blijf
ik doen ...

LeukMeer reacties weergeven
Reactie

daar zijn ze weer .................. septemberblues

Vandaag is het herfst in ons park, ik ruik het ;) ik voel het en ik leef het, voel de septemberblues, elk jaar weer , na onze trouwdag tot aan de rouwdag en dit jaar zo zonder mijn oudste twee in huis is het anders. Ik mis ze gewoon , en dat zal wel altijd zo blijven dan , ik mis het lange lijf van mijn grote zoon , al twee jaar woont ie in zijn eigen stek , dat zou toch moeten wennen he , enkel doet het dat niet ;), sinds een week is ook grote dochter uit de energie hier, ze is een flink eind uit de buurt dichtbij Geneve, app-en gaat natuurlijk prima, maar het gebubbel, haar in en uit het huis flitsen, altijd onderweg zijn, gewoon haar hoge energie, ik mis het en ach dat zal vast wennen en misschien ook niet.
Wat ook nooit is gaan wennen is het feit dat bijna 18 jaar geleden ons Xaartje weg ging van hier, naar het grote zomerland, ok de scherpe randjes zijn eraf, heel soms prikt het nog heel gemeen, echter ik mis haar gewoon naast haar tweelingzus, elke dag, altijd weer.
En dat is gewoon niet uit te leggen, dat gat in je bestaan, dat kunnen mensen die dat niet meemaakten gelukkig helemaal niet bevatten.
Dadelijk bakken we appeltaart, lekker zonder tarwe en zonder suiker, met kruidnagel en kaneel, en we nemen geen klein stukje , nee vandaag nemen we lekker veel ;)
Voor vanavond maken we een lekker soepje, we maken er fijn een dagje in de keuken van, met een muziekje en wie weet ook nog een filmpje met een dekentje, het is er weer voor, we genieten van de laatste vakantiedagen ( wat duurt de vakantie lekker lang dit jaar )

maandag, februari 06, 2017

Het vest


Update september 2017 : breien gaat me beter af dan bloggen ;) binnenkort foto's en een verslag van wat we deden tot heden




De komende weken misschien zelf wel maanden ga ik bloggen over HET VEST, het vest kwam ik tegen op het www en ik voelde me er toe aangetrokken


Deze vesten zijn van een russische kunstenaar Anna Lesnikova, ze roepen me , een huisjes vest maken dat wil ik ;) ik heb dus al mijn stash nagekeken en er eea uitgehaald wat de basis  voor mijn huisjes gaat worden , ik begin dus onderaan met de huizen , op naald 4 ga ik er breien en ook haken in diverse kleuren , op dit blog zal ik de vorderingen vast leggen . Vertellen wat ik doe , zodat je mee kan doen als je wilt ;)













zondag, november 06, 2016

november 2016 spinsels ;)




Gisteren legde een val in het park alles even stil , eerder deze week voelde ik al dat ik het allemaal wat rustiger aan moest gaan doen, gisteren nam de kosmos het over en zette mij stil , enkel flink verstuikt in de tape,  schouder bont en blauw en nog heel pijnlijk.

Alle plannen voor die dag in de kast en ook vandaag flink ingebonden, als je niet mobiel bent lukt er minder .
En als er minder lukt denderen de piekermuizen naar binnen, ik stuur ze terug door te gaan klinken , en daarna te mediteren, maar ze blijven komen, ik besluit naar ze te luisteren, zoals ik luister naar de pijn in mijn lijf, ik hoor ze praten schreeuwen haast en hoor achter de woorden de vermoeidheid, teleurstelling, verdriet , diep diep verdriet. 
Verdriet omdat er ooit wel verwachtingen waren, voor het overleven, omdat er dromen zijn geweest waarin het allemaal zo anders was en dan brult er een andere muis overheen, dat dit onzin is en dat er zoveel om van te genieten is, de piekermuizen zwijgen.
Ik geef klank aan mijn wirwar aan mijn mixed emotions en denk terug en hup weer vooruit, zie kansen en weet mijn onmogelijkheden, wil niet in de valkuil van te veel stappen, er is nou eenmaal minder energie te besteden.
Weet ook dat ik voor mezelf mag gaan staan, mag gaan kiezen. En wat is dat dan, mezelf, is de gedachte die daaruit volgt .
Ik heb met zoveel liefde altijd alles voor mijn kinderen gedaan en vast niet altijd op de beste manier denkbaar , maar wel op mijn  manier, ik heb er van genoten, geniet er nog van en ervaar hun liefde .

Tegelijk ervaar ik ook andere dingen , het eeuwige schrijnende voortdurende eurodal, waarvan ik een periode dacht dat dat veranderen zou, ingegeven door de mensen die wishfull thinking prediken, dat als ik het er maar niet over had en in overvloed geloofde en dacht, het ook tovervloed en voorspoed zou brengen.
Ik keek middels opstellingen naar de stromen, legde vingers op pijnplekken, ruimde puin  ( en zie resultaat in die zin dat het mijn kinders heerlijk anders vergaat ) .


Ik praat veel met mensen, mensen die een zelfde soort dingen ervaren , die ook op energetisch niveau bergen hebben verzet , want dat heb ik , de rocky mountains verzetten is niets vergeleken bij het werk wat ik de laatste 15 jaren heb verzet. Ik ben trots op mezelf en trots op al die anderen , ik heb dingen in de vrouwenlijn geheeld die al eeuwen bloot lagen .

Hier thuis heb ik altijd de boot op koers gehouden, in de financieel meest zware buien eten op tafel getoverd, al mijn " heksen " krachten aangewend om te zorgen dat de reiskosten van de kids naar de middelbare VS  op tafel kwamen, ons huis in een atelier omgetoverd, in een fotostudio en in een bijhorende opslag ruimte ( en die moet echt naar buiten , al jaren , maar steeds dringender !! )
Ik hoef daar geen uitgebreide dankzeggingen voor, echter de minachting doet pijn.
Ik heb altijd geloofd dat ik veel belangeloos doe, echter toch minder dan ik zelf altijd geloofde denk ik nu, anders zou het toch niet zo onnoemelijk veel zeer doen, om gewoon niet gezien te worden.

Ik ben een van nature blij mens, zie altijd zon en vreugde, vier het leven in al zijn facetten, beweeg mee met de stroom en zie wel wat het allemaal brengt ;) , merk daarnaast echter dat ik toch wel graag wil voelen en beleven dat wat ik doe gewaardeerd wordt, dat ik met respect behandeld word, ik heb zo lang geloofd dat dat wat je geeft ook bij je terug komt, echter die balans, dat geloof lijkt te verdwijnen , ingehaald te worden door dat wat er is , dat wat er gebeurt en dat verbaast me dat weer , en brengt me bij mijn waarden en normen stuk, wat doet er echt toe ??? wat heeft voor mij nou werkelijk waarde ??

Mijn oervertrouwen in liefde , ik blijf geloven in liefde en dat maakt dat mijn spinsels in zwaarte inboeten, dat ik hoop blijf houden dat overleven ooit toch weer leven wordt.
Ik zie de mogelijkheden ;)


dinsdag, augustus 30, 2016

Dag Plus

Vandaag zomaar gewoon even totaal van slag, de meisjes weer naar school , ML weer naar zijn werk en ik uit mijn ritme geknald net maar de "hond" die er niet meer is uitgelaten, gewoon het ochtend rondje gelopen en verteld aan alle mede-wandelaars dat Plus niet meer hier is, het is zo leeg, de katten zoeken al een dag naar hun harige vriend.
Gisteren was ik "numb", volledig uit balans, vandaag valt de verdoving weg en voel ik vooral die scherpe pijn van missen, ik weet dat dat weggaat, zit er nu echter even midden in, in weet dat het gaat golven , dat het er dan zal zijn en dan weer niet en dat in uiteindelijk met weemoed en mooie herinneringen aan Plus kan denken, net als aan de ander viervoetertjes die hem voorgingen.
Als gezin begroeven wij gisteren onze derde hond, ik bedacht me dat jongste zoon deze hond altijd om zich heen heeft gehad en oudste zoon heel bewust een tweede hond verloor , de eerste is gegaan toen hij pas 3 was , daar zal ie weinig herinneringen aan hebben.
Het helpt me, terugdenken aan Herrie, mijn allereerste eigen hondje, wat altijd en overal bij me was. Een vriendje is barre tijden, stokoud is ie geworden.
Tegelijkertijd was Bo een tijdje daar , kort , want Bo was geen hond die bij kinderen kon , een Bouvier die al van alles had meegemaakt en die gelukkig een plekje vond op een boerenbedrijf .
Na Herrie kwam Kees bij ons wonen, een zwarte flatcoated retriever die helaas op zijn 7e al zo ziek werd dat inslapen de enige optie was, wat een verdriet hadden we, ik weet het nog zo goed , ik was zwanger van jongste.
Na het vertrek van Kees kwam er heel snel een ander hondje op ons pad , via Laura hoorden we van honden bij hele lieve mensen in het Franse land, we aarzelden eerst wat, zo snel al ... Kees was pas 2 maanden weg, toch voelde het goed en zo kwam Plus in ons leven, een klein bang bruin bolletje. Dat bange is nooit helemaal weg gegaan, het is de enige hond die ik ken die werkelijk bang was in het donker.
Plus was mijn vriend, in dagen dat ik het echt even niet meer zag , kwam zijn kop al vanzelf op mijn schoot terecht, in de weken dat ik zo ziek was en de koorts door mijn lichaam raasde was ie er gewoon , naast me.

En nu, de confrontatie met het verdriet in mij , Plus zijn heengaan heeft de sluizen open gezet en ik voel alle pijn en verdriet die ik de afgelopen jaren enkel met hem deelde, die ik met mijn hondebeest deelde , ik kan enkel maar huilen, huilen en voelen.

vrijdag, mei 27, 2016

26 05 2016 Noa is jarig ;)

Vandaag is Noa jarig, mijn jongste dochter, een heerlijk kind . 15 jaar alweer is ze hier bij ons en van een wat stiller kind is ze in een prachtig mooie aanwezige vrouw aan het veranderen, ik vind het altijd zo bijzonder om dat proces te zien, heerlijk.
Het is wel een wat stillere dag , ik ben hard aan het werk dat niet , echter ze is pas rond half 6 thuis uit school , opas en omas zijn met vakantie en met haar vriendengroep viert ze het later ;)

Dat geeft mij de ruimte om vandaag de slingers op te hangen en eea vorm te geven de keuken te poetsen en de benedenverdieping een lekker met een doek te lijf te gaan.
"niet teveel willen"  , hoor ik mezelf denken,"gisteren lag je nog plat"  en dus zit ik hier nu even lekker met koppie thee te tikken wat er te tikken valt .

Ik heb alle "verstorende elementen " tot zwijgen gebracht ;) even geen WA en geen facebook , enkel de tuin, het inpakken van de auto, de verjaardag en ik ;) en strakjes de jarige en het feest ;)

donderdag, mei 26, 2016

23 03 2016 lente ???


Langzaam, heel langzaam kom ik uit mijn winterslaap. Zoals elk jaar vertraagd alles in de wintermaanden in mij, ik ben in mezelf gekeerd, inhuizig, samen met kleine zoon gaan we er af en toe op uit , echter wel naar stille rustige plekken , het doet ons goed , kleine zoon en ik houden van die winterstop, het voelt goed .
Verleden week zijn we voor het eerst sinds weken weer eens een dagje uit geweest, naar Amsterdam , fijn op bezoek bij lieve vrienden ;)
Voorgaande jaren was dat altijd een reden om flink veel te bloggen , echter ook dat stond dit jaar op winterstop , we hebben veel geschilderd, veel gebreid en gehaakt. Veel samen gedaan, veel gerekend ;) en we genieten  .